WRZESIEŃ
Wiersz pt: Włoszczyzna
W rogu kuchennego stołu, w słońca blasku,
Leży bukiet niezwykły, pełen radosnego wrzasku.
To nie róże, nie tulipany w pąkach skąpane,
Lecz warzywa z ogrodu, w pęczek powiązane.
Dumna marchew pręży swój pomarańczowy grzbiet,
Obok niej pietruszka skromnie skrywa blady kwiat.
Seler, niczym mędrzec, wielką głową kiwa,
W jego chropowatej skórze mądrość się ukrywa.
Por, jak żołnierz w zielonym czaku na czele,
Mówi: „Bez nas w rosole nie będzie wesele!”
A gałązka lubczyku, choć mała i cicha,
Sprawia, że aromat z garnka dumnie bucha.
Gdy w gorącej wodzie taniec swój zaczną szalony,
Oddają swą esencję, smak niedościgniony.
Zwykła włoszczyzna, z polskiej ziemi wzięta,
A w każdym polskim domu jak poezja święta.
Piosenka pt: Wrześniu, wrześniu
1.Do przedszkola powracają wreszcie dzieci,
wciąż jest lato i słoneczko nadal świeci,
lecz już wiemy, że niedługo będzie jesień,
bo wakacje się skończyły,
już jest wrzesień.
Ref. Wrześniu, wrześniu, przegoń chmury,
zaproś słońce,
by świeciło coraz jaśniej, coraz mocniej.
2. Dziś od rana mgła i już nie widać nieba,
pada gęsty deszcz choć wcale go nie trzeba,
ludzie niosą rozłożone parasole,
już zmoczone wszystkie domy i przedszkole.
Ref. Wrześniu, wrześniu, przegoń chmur